เรื่องราวที่ไม่เคยถูกเปิดเผยของศรีรัศมิ์! เกิดอะไรขึ้นกับศรีรัศมิ์กันแน่?
ศรีรัตน์ปาฏิหาริย์แห่งความหวังหรือเพียง เงาร่างหนึ่งในประวัติศาสตร์มีคนบางคน เดินเข้าสู่หน้าประวัติศาสตร์ไม่ใช่ด้วย คำประกาศอันยิ่งใหญ่แต่ด้วยความเงียบของ พวกเขาเองและมีบางคนที่ครั้งหนึ่งเคยยืน อยู่ท่ามกลางแสงไฟอันเจิดจ้าก่อนที่วัน หนึ่งแสงนั้นจะค่อยๆเลือนหายไปเหลือเพียง คำถามมากมายที่ยังคงก้องอยู่ในใจของผู้คน ศีรัตน์คือชื่อหนึ่งที่มีเรื่องราวเช่น นั้นเมื่อเอ่ยถึงชื่อของเธอหลายคนอาจนึก ถึงช่วงเวลาสำคัญช่วงหนึ่งของราชวงศ์ไทย นึกถึงชีวิตสมรสที่เคยได้รับความสนใจจาก สาธารณชนและนึกถึงพระโอรสผู้มีความสำคัญ อย่างยิ่งต่อเรื่องราวของราชวงศ์แต่ถ้า
เราลองวางตำแหน่งยศศักดิ์พิธีการและข่าว สารต่างๆลงชั่วขณะแล้วถามว่าหลังจากแสงไฟ ทั้งหมดดับลงสิ่งใดคือสิ่งที่ยังคงเหลือ อยู่บางทีคำถามนี้เองที่ทำให้เรื่องราว ของศรีรัตน์ยังไม่เคยปิดฉากลงอย่าง สมบูรณ์ลองจินตนาการว่าประวัติศาสตร์คือ พระราชวังขนาดใหญ่หลังหนึ่งถูกข้องเก็บ เรื่องราวเอาไว้ทุกประตูซ่อนความทรงจำบาง อย่างบางห้องยังคงเปิดไฟสว่างอยู่เสมอ เพราะบุคคลในห้องนั้นยังถูกกล่าวถึงครั้ง แล้วครั้งเล่าแต่ก็มีบางห้องที่ค่อยๆมืด ลงตามกาลเวลาและศรีรัตน์อาจกำลังยืนอยู่ หน้าประตูของห้องหนึ่งเช่นนั้นครั้งหนึ่ง เธอเคยเป็นบุคคลที่ได้รับความสนใจอย่าง
มากจากสาธารณชนหลังจากสมรสกับเจ้าฟ้า ชิราลงกรณ์ซึ่งต่อมาคือพระบาทสมเด็จพระ วชิรเกล้าเจ้าอยู่หัวรัชกาลที่ 10 ชีวิต ของเธอกลายเป็นที่จับตามองโดยเฉพาะหลัง การประสูติของพระโอรสคือสมเด็จพระเจ้าลูก ทยเธอเจ้าฟ้าทีปังกสีมโชติแต่แล้วกาลเวลา ก็เปลี่ยนแปลงทุกสิ่งในปีพ.ธศักราช 2557 ศรีรัตน์ได้พ้นจากฐานันดรศักดิ์ในราชวงศ์ เหตุการณ์ครั้งนั้นกลายเป็นจุดเปลี่ยน ครั้งใหญ่ของชีวิตและทำให้ภาพของเธอค่อยๆ ถอยห่างจากศูนย์กลางของชีวิตราชสำนัก นับจากวันนั้นเรื่องราวทั้งหมดก็มีสีสัน ที่แตกต่างออกไปไม่มีพิธีการอันยิ่งใหญ่ เหมือนในอดีตไม่มีแสงแฟลชจำนวนมากไม่มี
ตำแหน่งที่ทำให้สาธารณชนสามารถมองเห็นเธอ ได้อย่างง่ายดายเหลือเพียงผู้หญิงคนหนึ่ง ที่อยู่หลังม่านแห่งความเงียบและน่าแปลก ความเงียบนั้นกลับทำให้ผู้คนอยากรู้มาก ยิ่งขึ้นบางคนมองศรีรัตน์เป็นเพียงบุคคล จากอดีตเป็นเงาร่างหนึ่งที่เคยผ่านหน้า ประวัติศาสตร์แล้วค่อยๆเลือนหายไปจากหน้า ข่าวแต่บางคนกลับมองเรื่องราวของเธอแตก ต่างออกไปพวกเขาไม่ได้ถามเพียงว่าเธอสูญ เสียอะไรไปแต่กลับถามคำถามที่ลึกกว่านั้น ว่าไม่สักทั้งหมดหาย ไปแล้วสิ่งใดคือสิ่งที่ยังคงเหลืออยู่ใน ตัวมนุษย์คนหนึ่งและบางทีนั่นอาจเป็นส่วน ที่น่าสนใจที่สุดของเรื่องราวนี้เพราะบาง
ครั้งความหวังไม่ได้ปรากฏขึ้นในรูปของ มงกุฎมันอาจอยู่ในความสงบอยู่ในความ สามารถที่จะก้าวเดินต่อไปและอยู่ในการยอม รับว่าชีวิตบางช่วงได้เปลี่ยนแปลงไปอย่าง สิ้นเชิงแล้วหากเปรียบชีวิตเป็นสายน้ำ ศรีรัตน์อาจเคยเดินทางผ่านกระแสน้ำที่ เชี่ยวกราสายน้ำครั้งหนึ่งเคยพาเธอไปสู่ สถานที่ซึ่งผู้คนนับล้านจับตามองแต่เมื่อ กระแสน้ำเปลี่ยนทิศเธอก็ต้องออกจากสถาน ที่ที่ครั้งหนึ่งเคยยืนอยู่สายน้ำไม่เคย ไหลย้อนกลับแต่ชีวิตของมนุษย์ยังสามารถ เดินหน้าต่อไปได้นี่อาจเป็นเหตุผลที่ชื่อ ของศรีรัตน์ยังคงทำให้ผู้คนจำนวนหนึ่งรู้ สึกสงสัยและอยากติดตามไม่ใช่เพียงเพราะ
ทุกคนกำลังรอคอยการกลับมาแต่เพราะพวกเขา อยากรู้ว่าเรื่องราวของบุคคล 1 ซึ่งครั้ง หนึ่งเคยอยู่ใกล้ศูนย์กลางของอำนาจจะถูก จดจำอย่างไรเมื่อเวลาผ่านไปจะเป็นเพียงบท หนึ่งที่ถูกปิดลงแล้วหรือจะเป็นหน้าหนึ่ง ที่ประวัติศาสตร์ยังไม่ได้เขียนจุดสุด ท้ายคำตอบอาจไม่ได้อยู่ในข่าวลือหรือการ คาดเดาที่แพร่กระจายอยู่บนโลกออนไลน์แต่ มันอยู่ในสิ่งที่ได้รับการบันทึกไว้อยู่ ในกาลเวลาและอยู่ในชีวิตของศรีรัตน์หลัง จากวันที่เธอพ้นจากบทบาทในราชวงศ์สิ่ง หนึ่งที่น่าคิดก็คือประวัติศาสตร์อาจ ยุติธรรมกับกาลเวลาแต่ความทรงจำของผู้คน ไม่ได้เป็นเช่นนั้นเสมอไปบุคคลหนึ่งอาจ
หายไปจากพาดหัวข่าวแต่ไม่ได้หมายความว่า เขาจะหายไปจากความทรงจำของผู้คนศรีรัตน์ อาจเป็นตัวอย่างหนึ่งของความย้อนแย้งนั้น เธออาจไม่ได้ยืนอยู่ใต้แสงไฟเหมือนในอดีต อีกต่อไปแต่เงาร่างของผู้หญิงคนหนึ่งซึ่ง ครั้งหนึ่งเคยปรากฏอยู่ในช่วงเวลาสำคัญ ของราชวงศ์ไทยยังคงหลงเหลืออยู่ในความทรง จำของผู้คนบางส่วนและบางทีปาฏิหาริย์แห่ง ความหวังอาจไม่ได้หมายถึงการที่อดีตจะ ย้อนกลับมาปาฏิหาริย์อาจเรียบง่ายกว่า นั้นมากมันคือการที่มนุษย์คนหนึ่งสามารถ เดินออกจากบทหนึ่งของชีวิตที่ปิดฉากลง แล้วและยังคงมีสิทธิ์เขียนหน้าถัดไปด้วย ตัวเองแล้วศรีรัตคือปาฏิหาริย์แห่งความ
หวังหรือเป็นเพียงเงาร่างหนึ่งใน ประวัติศาสตร์บางทีคำตอบอาจแตกต่างกันไป สำหรับแต่ละคนแต่มีสิ่งหนึ่งที่แน่นอน เรื่องราวที่ทำให้ผู้คนจดจำได้ยาวนานที่ สุดไม่จำเป็นต้องเป็นเรื่องราวที่มีตอนจบ อย่างชัดเจนเสมอไปบางครั้งช่องว่างที่ เหลืออยู่ในตอนจบต่างหากที่ทำให้ ประวัติศาสตร์ทิ้งคำถามอันยิ่งใหญ่เอาไว้ และคำถามนั้นยังคงก้องอยู่ในความเงียบว่า เมื่อวันหนึ่งแสงไฟไม่ได้ส่องมาที่คุณอีก ต่อไปคุณจะสามารถกลายเป็นแสงสว่างให้กับ ชีวิตของตัวเองได้หรือ
